Den Haag Sculptuur
Home     English
TENTOONSTELLING
Rondleidingen
Voorgaande edities
Pulchri Studio
Kunstenaars
Bezoek
EXTRAS
Informatiekiosk
JONGEREN
Educatie
PERS
Pers
ORGANISATIE
Bestuur
Contact
BOOKSHOP
Catalogus





http://www.denhaagsculptuur.nl/i/main/affiche.jpg
2012























http://www.denhaagsculptuur.nl/i/main/affiche_dino.jpg
2011


































http://www.denhaagsculptuur.nl/i/main/omslag_catalogus.jpg

2010




















2009















































































2008





































































2007











2006


2005




















































































2004






























2003




















2002









2001


2000


1999


1998












Voorgaande edities



Den Haag Sculptuur 2012, 29 mei t/m 8 september 2012
The Rainbow Nation. Hedendaagse beeldhouwkunst uit Zuid-Afrika

In de zomermaanden is in museum Beelden aan Zee, op het Lange Voorhout, in de Kloosterkerk, bij het hoofdkantoor van de ANWB en het Raadhuis van Wassenaar werk te zien van dertig Zuid-Afrikaanse kunstenaars. The Rainbow Nation. Hedendaagse beeldhouwkunst uit Zuid-Afrika toont hiermee de veelkleurigheid en veelvormigheid van de Zuid-Afrikaanse hedendaagse kunst.

Een regenboog bestaat uit allerlei verschillende kleuren en komt alleen onder bepaalde omstandigheden tot stand. Deze eigenschappen gelden ook voor de cultuur van Zuid-Afrika. Het land kent elf verschillende officiële talen, minstens even zoveel verschillende volkeren en een uiterst roerige geschiedenis. The Rainbow Nation is een term die door Nelson Mandela en Desmund Tutu is gebruikt na de afschaffing van de apartheid. Ze wilden het racistische verleden achter zich laten en met deze term juist trots uitdrukken voor de diversiteit van hun moederland.

Tijdens de apartheid bestonden er strikte scheidingen tussen de verschillende bevolkingsgroepen en waren er ernstige beperkingen voor zwarten. Dit heeft tot een underground van zwarte kunstenaars en een internationale culturele boycot geleid. Hierdoor is Zuid-Afrika lange tijd geïsoleerd geweest. Sinds de vrije verkiezingen in 1994 is de kunstwereld als het ware open gebarsten en zijn de ontwikkelingen in een stroomversnelling geraakt.

Deze ontwikkelingen zijn in The Rainbow Nation terug te zien. De kunstenaars reflecteren op hun identiteit, door middel van zelfportretten, het gebruik van specifiek Zuid-Afrikaanse materialen en symbolen uit hun cultuur. In de getoonde fotoseries en beelden is er ook aandacht voor de huidige leefsituatie van de bevolking en de dieren in Zuid-Afrika. De politiek van de apartheid en het geweld waar deze mee gepaard ging, is een ander thema dat in veel van deze sculpturen terug komt.

The Rainbow Nation belicht zo allerhande facetten van de Zuid-Afrikaanse cultuur en laat Den Haag kleuren in alle tinten van de regenboog. 


Den Haag Sculptuur 2011, 6 juni t/m 11 september 2011
Den Haag onder de Hemel - Hedendaagse Chinese kunst in Den Haag

"Everything is bigger in China". Deze variant op een veel gehoorde uitlating over de Verenigde Staten van Amerika in de naoorlogse jaren, geeft de nieuwe verhoudingen in de wereld aan. Het is China dat tegenwoordig wordt beschouwd als het land van de onbegrensde mogelijkheden. In 2011 is het precies honderd jaar geleden dat de eerste Chinezen in Nederland neerstreken. Voor Den Haag Sculptuur en Museum Beelden aan Zee is dat reden om plannen te maken voor beeldententoonstellingen van hedendaagse Chinese kunstenaars. Dat is een goede keus, want er gebeuren zeker ook op het gebied van de beeldende kunst interessante dingen in China. De Chinese contemporaine kunst is in de afgelopen drie decennia stormachtig de internationale kunstmarkt binnen getreden en wordt volop in de Europese musea verwelkomd.

Het totaal van de manifestaties zal worden gepresenteerd onder de titel Den Haag onder de Hemel. Deze titel verwijst naar het Chinese "Tian Xia" ofwel "Alles onder de Hemel", één van de uit het confucianisme stammende basispeilers van het Chinese wereldbeeld, dat uitgaat van het vertrouwen in een wereld met harmonie tussen de hemel, de aarde en de mensen, zo lang ieder mens zich houdt aan de hem toebedeelde rol in de maatschappij.

Een tentoonstelling van Chinese beeldhouwkunst in de open ruimte, zoals aan het statige Lange Voorhout in Den Haag, geeft de mogelijkheid om een aantal kanten te belichten die typerend zijn voor de Chinese kunst van nu. Dat betreft in de eerste plaats het aspect van het uitvergroten of "opblazen" van objecten, dan wel het vervaardigen van installaties die bestaan uit een gigantische hoeveelheid van – soms eenvormige – voorwerpen uit de dagelijkse omgeving. Deze schaalvergroting past naadloos in het voornoemde "everything is bigger in China".

Deze tentoonstelling, de eerste samenwerking tussen Den Haag Sculptuur en museum Beelden aan Zee, belooft een groot spektakel te worden. Behalve op het lange Voorhout en Museum Beelden aan Zee, zal er ook werk te zien zijn in het Atrium Stadhuis, Kloosterkerk, en Pulchri Studio.

Naast de website van Den Haag Sculptuur kunt u voor meer informatie over de tentoonstelling ook terecht op de website van Den Haag onder de Hemel, www.denhaagonderdehemel.nl



Den Haag Sculptuur 2010, 18 juni t/m 12 september 2010
Manolo Valdés en Kim de Ruysscher

Den Haag Sculptuur presenteerde in de zomer van 2010 een unieke beeldententoonstelling in het historische hart van Den Haag: het Lange Voorhout. Omdat Spanje in de eerste helft van 2010 voorzitter van de Europese Unie was, gevolgd door België in de tweede helft van 2010, meenden wij dat het interessant zou zijn aansprekende kunstenaars uit deze twee landen te laten zien. Op deze manier was Den Haag Sculptuur een unieke Europese culturele manifestatie.

De Spaanse beeldhouwer is de zeer bekende en bijzonder getalenteerde Manolo Valdés. Hij heeft komend voorjaar een grote expositie in de tuinen van Chateau Chambord in Frankrijk en in december 2010 zal er een expositie met een groot aantal sculpturen van hem in New York te zien zijn. Als kunstenaar van wereldfaam, heeft hij een grote kennis en belangstelling voor de kunstgeschiedenis en dit is duidelijk terug te zien in zijn werk.

De Belgische kunstenaar is Kim De Ruysscher.
Hij is veel jonger dan Manolo Valdés en werkt in zijn atelier hier in Den Haag aan zijn marmeren beelden die van een grote klassieke vakbekwaamheid getuigen. Door te kiezen voor marmer en meer traditionele werkwijzen, refereert hij naar kunstgeschiedenis en traditie. De educatieve functie van zijn werk en ervaringen uit het alledaagse leven zijn belangrijke onderdelen van zijn werk.

De tentoonstelling op het Lange Voorhout is dag en nacht gratis te bewonderen. Ook was werk van beide beeldende kunstenaars te zien op de gastlocaties van Den Haag Sculptuur: de Kloosterkerk en Pulchri Studio. In de hal van Pulchri Studio vond u als van ouds de info-balie. Bij de info-balie waren kunstboeken verkrijgbaar van de kunstenaars, de speciale bijlage van het AD, ansichtkaarten, gratis posters en de kunstkijkwijzerkaart "Kijken met Karel". Kinderen van 4 tot 13 jaar maakten met deze kaart op een spannende en leerzame manier kennis met kunst en de omgeving. Ook was er de mooie en betaalbare catalogus over Manolo Valdés en Kim De Ruysscher verkrijgbaar.

Voor het eerst was er via de website www.denhaagsculptuur.nl, de podcast in het Nederlands en Engels beschikbaar over Den Haag Sculptuur 2010.


Den Haag Sculptuur 2009, 9 juni t/m 9 september 2009
Javier Marín, Mexican Sculptures

Stichting Den Haag Sculptuur presenteert in 2009 in het historische hart van Den Haag de Mexicaanse kunstenaar Javier Marín, met werken uitgevoerd in brons, marmer en kunsthars. Met de keuze voor deze eenmanstentoonstelling slaat de Stichting Den Haag Sculptuur een nieuwe weg in. Het Voorhout is bij uitstek geschikt als een plek waar een reed geschakeerd publiek als bij toeval in contact kan komen met hedendaagse beeldhouwkunst. Het is een ruimte die meer dan ooit uitnodigt voor een wandeling temidden van fraaie bomen en historische gebouwen, maar vooral een ruimte die zich leent voor het tonen van monumentale sculpturen.

Javier Marín heeft bewezen dat zijn omvangrijke beelden diepe indruk kunnen maken bij een presentatie in openbare ruimten. Zijn werk was te zien in Mexico City, Madrid, Pietrasanta en nog onlangs in Milaan, onder andere op het plein voor het Scala Theater en naast de Dom, voor het voormalige Koninklijk Paleis.

Javier Marín vervaardigt metershoge koppen in een barokke stijl: mannen met wapperende lokken en baarden en vrouwen met een expressieve uitdrukking op hun gezicht. Alleen al door hun formaat hebben ze iets goddelijks gekregen, en door hun steenrode kleur blijven ze niet onopgemerkt. Door hun aanwezigheid geven ze een nieuwe dimensie aan de ruimte. Het feit dat deze koppen als fragmenten over de ruimte lijken te zijn uitgestrooid, wekt de associatie of zich een strijd tussen goden en titanen heeft afgespeeld waarvan de overblijfselen nu zichtbaar worden.

Daarnaast maakt Javier Marín ook beelden van krijgers op paarden. Ook zij lijken terug te keren van een historische veldslag, maar het is niet duidelijk of zij als overwinnaars of als verslagenen uit de strijd komen. Javier Marín laat de beschouwer vrij om zijn eigen conclusies te trekken, of zijn eigen interpretatie te bedenken. De voorstellingswereld van Javier Marín is barok, maar verwijst ook naar de monumentale kunst uit de pre-Columbiaanse periode in zijn vaderland. De sporen van de Spaanse overheersing in Mexico zijn – artistiek gezien – vooral terug te vinden in de rijk gedecoreerde kerken en kloosters, met hun barokke heiligenbeelden en versieringen.

Van de godenwereld van de Azteken en Olmeken is weinig zichtbaar overgebleven, maar Javier Marín is gefascineerd door de symbolen en attributen die nog in Mexico zijn te vinden. Hij leeft als kunstenaar als het ware in twee werelden: die van de koloniale barok, met zijn verwijzingen naar de beeldhouwkunst van West-Europa, en associaties met Bernini en Michelangelo en de pre-Columbiaanse kunst. Toch is het hedendaagse element in het werk van Javier Marín overheersend. Het werk toont een conflict, een innerlijke strijd, maar ook het resultaat van agressie: figuren woorden aan elkaar vastgebonden, ze lijken verschrikt, soms verwond, en soms zien we ook fragmenten van lichamen die aangeven dat de strijd ook op leven en dood kan worden uitgevochten. Kunst is bij Javier Marín emotie, een emotie die balanceert tussen de schokkende werkelijkheid van vandaag met zijn angsten en gruwelen, en een wereld van ideale schoonheid, tussen de kracht van de jeugd en het verval van de ouderdom. Het menselijk lichaam spreekt zijn eigen taal, zoals bij een danser, die zijn verhaal vertelt door te bewegen. De bewegingen kunnen heilzaam zijn, of schadelijk. De uitdrukking kan sensueel zijn, maar ook kwetsbaar, of erger nog, gekwetst, verslagen, of in intense wanhoop of gelatenheid.

Een belangrijk onderdeel van de tentoonstelling vormen twee enorme cirkels, gevuld met fragmenten van menselijke figuren. Deze cirkels associeert Javier Marín met de Azteekse godin Chalchihuitl, de vrouw van de regengod Tloloc. Zij is de godin van rivieren, meren en stromen, en de bron van het steeds weer oprijzende leven. Deze monumentale sculpturen verbeelden het gespleten levensgevoel van onze tijd, met zijn vluchtige jacht naar schoonheid en zijn angst voor een plotselinge vernietiging.

Javier Marín is geboren in 1962, in de stad Uruapan, in de streek Michoacán in het westen van Mexico. Hij studeerde aan de Academie van San Carlos in Mexico City – de stad waar hij nog steeds werkt en woont. In eerste instantie maakte hij schilderijen en tekeningen, maar later ging hij over tot het maken van beelden in terracotta, kunsthars en brons. Vanaf 1983 nam hij deel aan groepstentoonstellingen; zijn eerste eenmanstentoonstelling vond plaats in het Casa de la Cultura in Morélia (Mexico). Daarop volgden exposities van zijn werk in het Museo de Bellas Artes in Mexico City, in de Espace Pierre Cardin in Parijs, in het Mexicaanse Paviljoen op de Biennale van Venetië (2003), op de Plaza de Cibeles in Madrid, op de Piazza del Duomo in Pietrasanta, en nu in de Rotonda di via Besana en het plein voor de Scala in Milaan.

De tentoonstelling is voorbereid door John Sillevis, gastcurator van de Stichting Den Haag Sculptuur voor 2009 in samenwerking met de Galleria d Arte van Barbara Paci in Pietrasanta, Italië.


Naast monumentale werken op het Lange en Korte Voorhout zijn sculpturen van kleiner formaat te zien in enkele expositieruimten van het schilderkundig genootschap Pulchri Studio, Lange Voorhout 15 in Den Haag.


Den Haag Sculptuur 2008, 6 juni t/m 31 augustus 2008:

FREEDOM
Den Haag Sculptuur vraagt in de zomer van 2008 aandacht voor Amerikaanse beeldhouwkunst onder de titel FREEDOM en dan vooral met werken van kunstenaars die actief waren of nog steeds zijn vanaf 1958, zon beetje vanaf het moment dat de ambassade van de Verenigde Staten aan het Lange Voorhout werd gerealiseerd op een plek waar voorheen Hotel Paulez stond, dat tijdens de tweede wereldoorlog (3 maart 1945) werd verwoest door friendly fire. Met veel bekende en spraakmakende sculpturen maar ook nieuwe kunstwerken gemaakt speciaal voor de tentoonstelling, wil Den Haag Sculptuur laten zien wat vrijheid betekent voor kunstenaars en ook indirect hoe belangrijk het koesteren, het niet voor lief nemen van vrijheid ook voor ons, bezoekers en (mede)burgers is.

Den Haag Sculptuur neemt met FREEDOM een mooi cultureel aanloopje op de Amerikaanse presidentverkiezings(wed)strijd eindigend op 4 november 2008 die niet anders dan spannend lijkt te kunnen worden. FREEDOM is ook een ideale aanleiding om de grote invloed van Amerikaanse (beeldhouw)kunst op Nederlandse kunst&kunstenaars te belichten tussen Regeringsgebouwen en ambassades in en vlakbij de in 2007 weer mooi(er) gemaakte ambassade van de Verenigde Staten aan het Lange Voorhout. Een gebouw ontworpen door Marcel Breuer, een van de leermeesters van de Haagse stadhuis (in de Haagse volksmond omgedoopt tot het IJspaleis) architect Richard Meier, dat eindelijk weer zichtbaar is en gezien mag worden.

De Verenigde Staten zijn groot en volwassen geworden met het omarmen van freedom en beleven nu growing up in public een midlife-crisis waarin die vrijheid opnieuw bevochten moet worden - uit en thuis - juist op een moment in onze geschiedenis dat het herdefiniëren van die freedom & vrijheden overal ter wereld meer en meer op de agenda is komen te staan. Freedom, vrijheid, is een fascinerend begrip - tegelijkertijd simpel en complex, universeel en persoonlijk, omdat het meteen en bij iedereen een andere betekenis en invulling oproept. Daarnaast is freedom ook sterk verbonden met wat wij beschouwen als de typisch Amerikaanse land of the free-identiteit. Amerika is immers een land - zo wil men dat nog altijd graag zien - van onbegrensde mogelijkheden juist door die vrijheid.

De stad Den Haag wordt steeds meer gezien als internationale toetssteen van vrede en rechtvaardigheid met haar talloze internationale organisaties op politiek, juridisch en diplomatiek gebied. Het thema vrijheid sluit dan ook perfect aan bij de culturele en politiek-maatschappelijke ambities van Den Haag (en Nederland); want zonder die vanzelfsprekende vrijheid voor burgers om zich te uiten en zich een mening te vormen over datgene wat anderen beweegt en bezig houdt, verdwijnt het fundament onder de door ieder gewenste open samenleving die veerkracht bezit om de soms heftige dynamiek van uiteenlopende meningen op te vangen.

Den Haag Sculptuur draagt graag haar steentje bij aan dat fundament met FREEDOM, een artistiek oogstrelende, uitdagende en leerzame kunstervaring voor een groot, divers publiek. In het maatschappelijk-(cultuur)politieke hart van Nederland hoopt Den Haag Sculptuur in 2008 zo kunstliefhebbers, leken, professionals, toeristen, jonge en oude (wereld)burgers uit binnen- en buitenland drie zomermaanden lang te kunnen trakteren op een tentoonstelling die jong en oud nieuwsgierig maakt naar wat kunst en vrijheid & vrijheid in de kunst in de praktijk betekenen voor kunstenaars èn henzelf.

De feestelijke opening vindt in 2008 plaats op een nieuwe locatie, de Koninklijke Schouwburg, waar vrijer en spontaner gesproken kan worden dan in de eerdere Kloosterkerk-setting mogelijk was: dit keer niet alleen speeches maar tussen het decor van het avondprogramma een op Amerikaanse leest gestoelde talkshow à la Oprah met bijzondere Amerikaanse gasten uit Den Haag en Nederland, maar natuurlijk vooral met de deelnemende kunstenaars uit de Verenigde Staten zelf. Het belooft een verfrissend nieuw begin te worden van ons jaarlijkse beeldenfeest op het Lange Voorhout, met het accent op een celebration of freedom.

LONGLIST Den Haag Sculptuur 2008:
Carl Andre, Matthew Barney, Jonathan Borofsky, Louise Bourgeois, Alexander Calder, Paul McCarthy, John McCracken, Dan Flavin, Robert Gober, Dan Graham, Duane Hanson, Keith Haring, Christine Hill, Jenny Holzer, Natasha Johns-Messenger, Donald Judd, Ilya & Emilia Kabakov, Willem de Kooning, Jeff Koons, Barbara Kruger, Sol Lewitt, Walter de Maria, Matthew Monaham, Robert Morris, Joshua Mosley, Bruce Nauman, Claes Oldenburg & Coosje van Bruggen, Charles Ray, George Segal, Kiki Smith, James Turrell, Richard Serra, Bil Viola, Kara Walker, Lawrence Weiner en de winnaar van de FREEDOM-opdrachtvoorstellen van studenten van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten Den Haag.


Den Haag Sculptuur 2007, 1 juni t/m 31 augustus 2007:

DE OVERKANT / DOWN UNDER
De eerder aangekondigde Australië-tentoonstelling, onder de titel De Overkant / Down Under, die groots wordt aangepakt, is uitgesteld tot 2007. Met meer voorbereidingstijd kunnen dan alle ambities ook financieel voor deze speciale editie gerealiseerd worden.

Met deze nieuwe aanpak - ieder jaar een tentoonstelling, maar één editie met werk van een beroemd kunstenaar of een makkelijker te organiseren bijna kant-en-klaar, beschikbaar thema en het jaar daarop een extra bijzondere editie met een artistiek ambitieuzer en gedurfder programma -, kan Den Haag Sculptuur de jaarlijkse continuïteit op hoog artistiek niveau blijvend garanderen voor een groot, divers publiek van liefhebbers, leken, professionals en toeristen. Attractieve pleasing herkenning het ene jaar, het andere jaar gedurfde teasing vernieuwing.

Den Haag Sculptuur laat met de tentoonstelling De Overkant / Down Under in 2007 het voor Australië in 2006 warm gemaakte publiek nog een keer extra genieten van wat dit land, dit continent aan kunst en cultuur te bieden heeft. In die zin is deze speciale editie van Den Haag Sculptuur op het Lange Voorhout een mooi afsluitend zomerfeest voor de viering van 400 jaar Nederland / Australië contacten, die de stevige basis voor de toekomst nog een keer in het zonnetje zet.

Eén van de voorgaleries van Pulchri Studio wordt ingericht als teaser-room voor de Australië-tentoonstelling van 2007.


Den Haag Sculptuur 2006, 1 juni t/m 31 augustus 2006:

BOTERO
Den Haag Sculptuur brengt in 2006 een echte internationale publiekstrekker, 12 grote nieuwe beelden van de Colombiaanse schilder/beeldhouwer Fernando Botero (1932) op de lange as van het Lange Voorhout. Een speciaal Botero-infocentrum is gepland in een van de voorgaleries van Pulchri Studio. AD/ Haagsche Courant besteedt in een speciale Den Haag Sculptuur bijlage uitgebreid aandacht aan Botero.


DEN HAAG SCULPTUUR 2005
DE PALEISTUIN, Hedendaagse Nederlandse Beeldhouwkunst, 7 juni t/m 4 september 2005

De tentoonstelling van Den Haag Sculptuur 2005, DE PALEISTUIN, concentreert zich in het kader van het Zilveren Regeringsjubileum van Koningin Beatrix op de culturele rijkdom die de Nederlandse samenleving biedt op het gebied van (beeldhouw)kunst in de openbare ruimte, waarmee inspirerende ontmoetingen en uitwisseling van gedachten onlosmakelijk verbonden zijn.

De tuin is in verleden en heden vaak ingezet als statusverhogend en imago-versterkend cultuurfenomeen voor vorsten, staten, machthebbers en cultuurbepalende instituties, maar heeft ook voor de gewone burger en in het dagelijkse leven een belangrijke functie als een persoonlijke link tussen natuur en cultuur en als expressie van de eigen identiteit. In het begrip tuin ontmoeten high & low cultuur elkaar op een natuurlijke manier. De beeldententoonstelling van Den Haag Sculptuur 2005: DE PALEISTUIN is vanzelfsprekend dan ook niet alleen bedoeld als cultureel cadeau voor het staatshoofd, maar ook voor àlle burgers en gasten van Nederland met als doel kunst-communicatie te bevorderen en te stimuleren.

Naast bestaand werk van zon 25 belangrijke Nederlandse kunstenaars (of in Nederland woonachtig & werkzaam) van de afgelopen 25 jaar (uit collecties van musea, beeldentuinen, gemeenten, maar ook uit bedrijfscollecties en van particulieren) geven wij 7 talentvolle kunstenaars de kans een kunstwerk in opdracht te maken voor de tentoonstelling met als speciaal extra tuin-thema: FOLLIES. Bovendien zijn drie kunstenaars, Krijn de Koning, Erick de Lyon en Auke de Vries, uitgenodigd om een nieuw werk te maken.

De tentoonstelling van Den Haag Sculptuur 2005: DE PALEISTUIN, is opgenomen in het programmaboek van Stichting Nationaal Comite Zilveren Regeringsjubileum Koningin Beatrix.

Voor de gemeente Den Haag is DE PALEISTUIN een van de belangrijkste speerpunten in het culturele programma in het kader van het jubileum-jaar van Koningin Beatrix.

Dit jaar deden de volgende kunstenaars mee/ This year the following artists are participating:

Opdrachten/ Assignements
2005: FOLLIES
1 Elena Beelaerts (1971), Cold Turkey Salad
2 Dylan Graham (1972), The Old Lie (dulce et decorum est pro patria mori)
3 Folkert de Jong (1972), Kings & Queens
4 Erik Olofsen (1970), Divine methods / Hidden motives
5 William Speakman (1968), non pedigreed dome structure
& 2 opdrachten van studenten van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten Den Haag/ 2 assignements for students of the Royal Academy of Arts in The Hague: 6 Petra van Noort (1980), Zone
7 Ditte de Neef (1980), Helgi Kristinsson (1972), Selma van Panhuis (1980,
Winterswijk): De gesloten tuin
Extra: Helgi Kristinsson, I am a potato…., (voorstel Follies-opdracht), 2005

Kunstenaars/ Artists:
Karel Appel, Looking through the window (2001) & Buste de femme (1947)
Karin Arink, Daphne after the Hunt (1996)
Gijs Assmann, Jan Dopje(1995)
Erszebeth Baerveldt, Noach & Troje (2001)
Sjoerd Buisman, Phyllotaxis groep(1991)
Nelson Carrilho, Dragers van verre(1989)
Tom Claassen, Kapsel van Spinoza (1997)
Wessel Couzijn, De Gekluisterde Hartstocht (1954)
Annelies Dijkman, Het Pompoenhuisje(2002)
Fortuyn/OBrien, Cave Cane (1993)
Groenewoud/Buij, Zonder Titel(1997)
Krijn de Koning, nieuw werk (in opdracht van Den Haag Sculptuur, 2005)
John Körmeling, ABC…PTT (1988)
Axel & Helena van der Kraan, Het schillepaard van de Schilderswijk (1989)
Joep van Lieshout, Vastberaden (2001)
Erick de Lyon, Soft wall (nieuw werk in opdracht van Den Haag Sculptuur, 2005)
Soheila Najand, Gidslicht(1997-2005)
Thom Puckey, Little Sister (2001)
Maria Roosen, Roosenkrans (1997)
Marc Ruygrok, KOM GA ZIT STA (2005)
Joseph Semah, There is water/ Sham maiem (1984)
Eja Siepman-Van de Berg, Zonder titel (1975)
Elisabet Stienstra, Arbor-Type (2000)
Shinkichi Tajiri, Zonder titel (1965-1969)
Peer Veneman, De Zeven Hoofdzonden(1999) & Zur Blattstellung III(1998)
Henk Visch, Marathon (2000)
Carel Visser, De Gezusters (1994)
André Volten, Zonder titel (ca. 1995) & Bewogen Ring(1973)
Auke de Vries, Zonder Titel (nieuw werk in opdracht van Den Haag Sculptuur, 2005)
Hulya Yilmaz, Movement (2005)

p.s . Het Hofvijver-project Et in arcadia ego van Ian Hamilton Finlay wordt meegenomen in de route/ The Hofvijver-project Et in arcadia ego from Ian Hamilton Finlay will be included in the route.


2004
GIGANTEN
In 2004 nam Nederland in de tweede helft van het jaar het voorzitterschap van de EU op zich in een jaar dat de EU een belangrijke, nieuwe, gigantische sprong voorwaarts maakte naar één groot Europa. Maar liefst tien landen: Cyprus, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slovenië, Slowakije en Tsjechië traden toe tot de EU. De Europese Giganten van Den Haag Sculptuur lieten een interessante afspiegeling zien van het gevarieerde kunstklimaat in de 25 verschillende landen.

Den Haag Sculptuur 2004 wilde met de tentoonstelling Giganten / Giants, de culturele ambitie van het steeds verder uitdijende Europa tastbaar maken met monumentale kunstwerken van belangrijke kunstenaars uit de 25 lidstaten en talenten uit de tien jongste lidstaten. Een ode aan de Europese allure van beeldhouwkunst in de openbare ruimte met artistieke giganten uit de Europese, hedendaagse kunst.

De culturele en internationale verbroedering in Europees verband werd groots in beeld gebracht met beelden van een gigantische statuur, groot èn groots zowel in vorm als inhoud; drie maanden lang nodigden deze hoogstaande en verrassende conversation-pieces speels uit tot zomerse discussies over kunst, cultuur & politiek. Met spraakmakers op stand kon de Giganten / Giants-tentoonstelling dan ook zondermeer dienen als een mooie metafoor een nieuw Europa in wording.

Opdrachten 2004: ART THE
GREAT COMMUNICATOR

Verrassend was de inbreng van de nieuwe junior-lidstaten aan de Giganten-tentoonstelling van Den Haag Sculptuur 2004. Den Haag Sculptuur nodigde een jong talent uit alle nieuwe 10 EU-lidstaten uit om een werk te maken met een motto dat aansluit op het Europese streven naar internationale vrede en rechtvaardigheid: Art the Great Communicator. De geselecteerde kunstenaars werden uitgedaagd de communicatiekracht van kunst te laten zien; kunst is immers in staat taal- en cultuurgrenzen te overstijgen en ook een groot en divers publiek uiteenlopende ervaringen en visies visueel te laten meemaken zonder vooropgelegde politieke of culturele ruis.

BEELDENBAL
Een publicitair aantrekkelijke finissage van Den Haag Sculptuur en voor jonge kunstenaars een aantrekkelijk podium om hun kunstenaarschap onder de aandacht te brengen. Het Feest voor de Sculptuur met een speciaal Europees tintje werd in 2004 extra spannend met 12 kanshebbers voor de Den Haag Sculptuur ORANGE Award 2004 en de songfestivalcharme van de Haagsche Courant Publieksprijs.


2003
MODELVROUWEN / ROLE-MODELS
Den Haag Sculptuur vestigde in 2003 de aandacht op het beeld van de vrouw in de beeldhouwkunst van de stormachtige vorige eeuw, een eeuw waarin de positie van vrouwen spectaculair veranderde; Modelvrouwen / Role-models liet een prikkelend overzicht zien van hoe kunstenaars gestalte gaven aan de Vrouw en vrouwen in de 20-ste eeuw met werk van: Anne Benrais, Fernando Botero, Antoine Bourdelle, Camille Claudel, Mauro Corda, Robert Couturier, Salvador Dalì, Willy van den Dorpe, Maïte Duval, Antonio de Felipe, Maja van Hall, Karl Hartung, Allen Jones, Rotraut Klein-Moquay, Axel en Helena van der Kraan, Julio Larraz, Aristide Maillol, Marino Marini, Carmen Mariscal, Charlotte van Pallandt, Niki de St. Phalle, Auguste Renoir, Carla Rutgers, Francine Secretan, Daniel Spoerri, Arthur Spronken, Henk Visch, Oswald Wenckebach, Diet Wiegman en Rik Wouters.

Opdrachten 2003: PYGMALION
Net als in 2002 kreeg een aantal door ons geselecteerde kunstenaars een opdracht voor het maken van een kunstwerk op locatie met een thema dat aansluit op het hoofdthema: David Bade, Hans van Benthem, Natasja Boezem, Berlinde De Bruyckere, Elske Neus, Paul de Reus en Hartmut Wilkening. In navolging van de klassieke Griekse mythe over koning en beeldhouwer Pygmalion, die zijn ideale vrouw in de echte wereld niet kon vinden en de goden te hulp riep om zijn eigenhandig gemaakte, volmaakte vrouwenbeeld leven in te blazen, worden kunstenaars uitgenodigd hun ideale vrouwbeeld oftewel een 2003-visie op de ideale vrouw voor de 21-ste eeuw te creëren.

Het Pygmalion-verhaal is een bruikbare metafoor voor de aspiraties in de beeldhouwkunst, vroeger en nu en dient als speels startpunt voor het aftasten van de grenzen tussen ideaalbeeld en werkelijkheid anno 2003, het prille begin van een eeuw die in de greep van een onstuitbare wetenschappelijke en maatschappelijke stroomversnelling de maakbaarheid van de levende natuur en de mens in het bijzonder aan de orde stelt.


2002
EUROPA IN BEELD, MYTHE & REALITEIT
Een nieuw team organiseerde de lustrum-tentoonstelling Europa in Beeld, Mythe & Realiteit. Het thema sloot aan bij de grote aandacht voor de eenwording van Europa. Uit alle vijftien lidstaten van de Europese Unie lieten gerenommeerde beeldhouwers naast aanstormend talent hun Europese roots zien. Klassiekers en hedendaagse kunstwerken confronteerden de bezoeker speels met de vraag of de klassieke Griekse mythe over de koningsdochter Europa (in de gedaante van een witte stier), die door Zeus geschaakt werd, nog steeds als een metafoor gezien kan worden voor de fascinerende aantrekkingskracht van aantrekken en afstoten in het eenwordingsproces van het huidige Europa. De ondertitel, Mythe & Realiteit, nodigde de bezoeker uit stil te staan bij de vraag of eenheid in verscheidenheid eenheid is of verscheidenheid. Voor het eerst ook werd er door Den Haag Sculptuur en partners een Den Haag Sculptuur-prijs ingesteld. De jury beoordeelde een speciale selectie van vijf getalenteerde hedendaage kunstenaars uit respectievelijk Belgie, Nederland, Finland, Luxembourg en Frankrijk op hun bijzondere gave de Europese spirit vernieuwend en confronterend in beeld te vangen. Anton Cotteleer, Remy Jungerman, Piia Ollikka, Bert Theis en Eric Liot kregen de opdracht een speciaal werk te maken met als thema: Living in Europe / European living.


DEN HAAG SCULPTUUR 2001
In 2001 werd voor de eerste keer dat de samenstelling geheel in eigen handen genomen. Onder de titel Carnaval des Animaux werden 32 beelden gepresenteerd waarin het dier en zijn relatie met de mens centraal stond. Tot de kunstenaars hoorden: François Pompon, Alexander Calder, Zadok Ben David, Lynn Chadwick, Sophie Ryder, Tom Claassen, Axel en Helena van der Kraan, Guido Geelen en Mark Brusse. Daarnaast werd in het Atrium van het stadhuis de reusachtige Maman van Louise Bourgeois tentoongesteld.


DEN HAAG SCULPTUUR 2000
De derde editie van de beeldententoonstelling heette De mens in beweging en bestond uit de overname van de Parijse expositie Lhomme qui marche, die dat voorjaar in het Palais Royale te zien was geweest (overigens met Nederlandse inbreng). In Den Haag werd een tiental werken van Nederlandse beeldhouwers toegevoegd. De opening werd verricht door de Koningin. Er was werk van onder meer: Auguste Rodin, Ossip Zadkine, Germaine Richier, César, Jean Arp, Wessel Couzijn, Karel Appel, Elisabeth Stienstra en Henk Visch, bij elkaar 41 beelden


DEN HAAG SCULPTUUR 1999
Het succes van Den Haag Sculptuur 1998 heeft ertoe geleid dat de Gemeente Den Haag zich als partner meldde voor voortzetting van het initiatief, tenminste voor vijf jaar. Met een financiële bijdrage van de Gemeente en in samenwerking met de Britsh Council is in korte tijd een overzichtstentoonstelling samengesteld van Britse beeldhouwkunst van na 1945. Onder de 26 beelden bevond zich werk van onder anderen: Henry Moore, Barbara Hepworth, Philip King, Anthony Caro, Anthony Gormley, Anish Kapoor en Julian Opie.


DEN HAAG SCULPTUUR 1998
De viering van het 750-jarig bestaan van Den Haag was de aanleiding voor de eerste aflevering van Den Haag Sculptuur. De tentoonstelling is gerealiseerd in samenwerking met Paris Musées, dat in 1996 de eerste Champs de la Sculpture” organiseerde, een grote beeldententoon-stelling op de Champs Elysées.

Er werden 46 beelden van internationaal bekende kunstenaars gepresenteerd. Daarvan omvatte de tentoonstelling in Den Haag 40 beelden van onder anderen Auguste Rodin, Max Ernst, Joan Miro, Arman, Alexander Calder, Lynn Chadwick, Marino Marini en Niki de Saint Phalle.